پایان یک عصر: بهترین دستاورد های هابل

کمره (دوربین) 2 میدان گسترده و سیاره ای هابل به مدت 15 سال به هر طرف می نگریست و تصاویر زیبا و حیرت انگیزی از جهان هستی را برای ما جمع آوری می کرد. اما در جریان مأموریت بعدی (عنقریب) ترمیم هابل، یک کمره بهتر و جدید بنام کمره (دوربین) 3 میدان گسترده و سیاره ای جایگزین این چشم بزرگ که صد ها تصویر زیبا و به یادماندنی تهیه کرده بود، می شود. در دسمبر 1993 این کمره بخاطر رفع ابیراهی کروی (خطایی بصری) در آئینه عمده هابل با چشمی های خاصی که داشت جایگزین کمره اصلی گردید. بخاطر ستایش و قدردانی از فعالیت های کمره 2 میدان گسترده و سیاره ای چند تصویر را که در طی زمان فعالیت اش تهیه نموده برای شما معرفی می کنیم و بخاطر جلوگیری از تکرار نام این کمره اختصار انگلیسی آن (WFPC2) را استفاده می کنیم.

 

میدان عمیق هابل

 

 

این یکی از بی نظیر ترین تصاویر یا میدان عمیق هابل است. در دسمبر 1995 هابل طی 10 روز پی در پی با استفاده از کمره (WFPC2) خود نقطه ی از آسمان "به اندازه یک دانه ریگ (شن)" (در امتداد دست انسان تا شانه) تصویر برداری کرد. در چنین نقطه کوچکی از آسمان، بیش از 1 هزار کهکشان در فاصله میلیار ها سال نوری کشف گردید که هر کدام از این کهکشان، میلیارد ها ستاره دارد. راستی با چنین عظمت جهان هستی، زمین و حتی کهکشان ما چقدر کوچک معلوم می شود.

 

ستون های آفرینش

 

 

کمره (WFPC2) به تاریخ 1 اپریل 1995 این تصویر را تهیه نموده. سحابی عقاب در واقع توده های ستون مانند گرد و غبار هیدروژن، اکسیژن و سلفر بین ستاره ی است که در امتداد تریلیون ها کیلومتر در فاصله 7 هزار سال نوری از ما قرار دارند.

بعد از انتشار این تصویر در جریان یک کنفرانس مطبوعاتی شبکه تلویزیونی CNN امريكا گزارش کاملی در این باره پخش نمود. این تصویر چنان تأثیر عمیقی بر مردم امریکا گذاشت که بعضی ها تصمیم گرفتند به مرکز ناسا زنگ بزنند و بگویند که هرگز چنین تصویر نجومی را قبلأ ندیده بودند. بعضی ها آن را ستون های آفرینش نامیدند.

 

برخورد دنباله دار با سیاره مشتری

 

 

کمره (WFPC2) بهترین و نادرترین تصاویر از برخورد دنباله دار شومیکر لی 9 را با سیاره مشتری در سال 1994 برای جهانیان گرفت. تصاویر این رویداد کیهانی، جزئیات کامل و بخصوص باز شدن محل برخورد دنباله دار با مشتری برای همه نشان داد.  

 

تعیین عمر و میزان انبساط کائنات

 

 

 

جهان هستی یا کائنات در اثر یک انفجار بزرگ بنام بیگ بنگ آغاز شده و از همان زمان تا حال در حال انبساط می باشد. اخترشناسان با استفاده از کمره (WFPC2) ستاره هایی را رصد نمودند که درخشندگی آنها مرتبأ تغییر می کرد و در نتیجه توانستند وسعت یا فضای این انبساط را با میزان بسیار دقیق؛ کمتر از 10 درصد خطا محاسبه کنند. کمره (WFPC2) با ایفای نقش رهبری کننده در این زمینه، نشان داد که کائنات با سرعت عجیب و به وسیله یک نیروی مرموز و ناشناخته بنام "انرژی تاریک" در حال انبساط میباشد. این یافته ها به ما کمک کرد تا دریابیم که عمر کائنات حدود 13.7 میلیارد سال است.

 

تصویر یک صفحه کروی از گاز های داغ در هسته کهکشان M87. محاسبات تلسکوپ فضایی هابل نشان داد که این صفحه با سرعت زیاد بدور مرکز خود در گردش است.

   

اکثر کهکشان ها سیاه چاله های عظیمی در مرکز دارند

 

 

قبل از رفتن هابل به فضا، اخترشناسان حدس می زدند ولی مطمئن نبودند که در دل کهکشان ها، سیاه چاله های بسیار بزرگ پنهان شده اند. کمره (WFPC2) هابل همراه با اطلاعات طیف سنجی آن نشان داد که در مرکز اکثر کهکشان ها هیولا های عظیمی بنام سیاه چاله خفته که جرم شان میلیارد ها بار بیشتر از خورشید ماست

kabulsky.com